چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند/ موج‌های پریشان تو را می‌شناسند

پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی/ ریگ‌های بیابان تو را می‌شناسند

نام تو رخصت رویش است و طراوت/ زین سبب برگ و باران تو را می‌شناسند

هم تو گل‌های این باغ را می‌شناسی/ هم تمام شهیدان تو را می‌شناسند

از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی/ ای که امواج طوفان تو را می‌شناسند

بوی توحید مشروط بر بودن توست/ ای که آیات قرآن تو را می‌شناسند

گرچه روی از همه خلق پوشیده داری/ آی پیدای پنهان تو را می‌شناسند

اینک ای خوب، فصل غریبی سر آمد/ چون تمام غریبان تو را می‌شناسند

کاش من هم عبور تو را دیده بودم/ کوچه‌های خراسان تو را می‌شناسند
قیصر امین پور

( تگ های این مطلب )

( مطالب مرتبط )

• کوچه‌های خراسان
• يوسف مصری نمی آيد به كنعان دلم
• کجاستی که نمی آیی ألا تمام بزرگی ها؟!
• هدیه امام حسین(ع) به میرزا تقی خان امیرکبیر
• آقاي ما!