نیتشون این بود که وقتی یه جون از بالای خیابون میاد اون یکی از روبرو
از دور فکر کنند هیچ نقطه ی مشترکی ندارن و اندازه ی سالها از هم دورن
که متاسفانه این شد
کار به جایی کشید که یکی که ریش داشت کینه موفشن هارو به دل گرفت و بلعکس
سلام که هیچ زیر لب نفرین و ناسزا نثار هم کردند
یکی ریش هایش را کله قندی کردو یادش رفت که توصیه اهل بیت این بود:
((برای جوان پسندیده است موی بلند و ریش کوتاه و برای کهن سال ریش بلند و موی کوتاه))
اون یکی هم اصلا براش مهم نبود این مدل مو انتخاب خودش نیست
بلکه انتخاب یه مشت یهودی
که با گروه های هم جنس باز مدل تبلیغ میکنند و یادمان رفت که خداوند رحمان در قرآن فرمودند
((خودتان را شبیه هر قومی کنید با آن قوم محشور می شوید))
هر دو حاضر بودند دیده شوند به هر قیمتی
باهم کارنداشتن، تبدیل شد به نفرت
نفرت به بغض
بغض به کینه
و سال گذشته کینه به نزاع
که به نظرم حیوانی ترین رفتار انسان است
حالا اما فاصله مون خیلی زیاد شده
ما برای اینکه دچار غرب زدگی نشیم و غضب الهی شامل حالمون نشه
و اونا برا اینکه دچار گول مالیدگی نشن و روشون کار فرهنگی نشه.
دچار دهکنمکیسم نشده ام اما:
وضع ما این نبود
مجید سوزوکی ها این دنیا اون دنیا با رفقای نماز شب خونشون بودند
قیافه ها غلط انداز نبود و فاصله ایجاد نمیکرد
آه که خسته شدم از اینهمه فاصله
و شما ای آقا و صاحب ما:
میدانم که شما هم این وضع را دوست نداری
انگار کاری از دست کسی غیر از شما بر نمی آید

کاش که این فاصله را کم کنی

( تگ های این مطلب )

( مطالب مرتبط )

• ما داریم میریم امام حسین(ع)
• گفتگوي يك گل سرخ با خدا...
• آن طرف خیابان
• شهید مطهری: زمینه سازی واقعه ای برای ظهور
• مدح خورشید